De Nederlandse Creyghton Familie(s)

Het is nog niet duidelijk of alle personen met de naam Creyghton of Creijghton en hun nakomelingen in Nederland en daarbuiten wel of niet behoren tot één en dezelfde familie. In 1986 stelt J.W.Lugard in zijn "Proeve van een genealogie van de familie Creyghton" dat er in Nederland twee families zijn met de naam Creyghton. De één afstammend van Johannes Creyghton, geboren in 1660, de ander van Jacobus Creyghton, geboren in 1791. Alhoewel hij een serieus vermoeden heeft dat de tweede familie een tak is van de eerste, kan hij dit niet met bewijzen staven, evenmin als zijn voorgangers onderzoekers. Ook wij zijn daar tot op heden niet in geslaagd.

In dit document worden beide families (resp. familietakken) uitvoerig besproken en wordt de mogelijke relatie nader geanalyseerd. Onze conclusie is dat de Jacobus-tak waarschijnlijk inderdaad een zijtak is van de Johannes-familie. Stamvader van de totale familie is dan Johannes Creyghton, geboren in Tilsit op 25 januari 1660, die in mei 1686 naar Nederland komt en zich onder de naam Johannes Crichtonius laat inschrijven als theologisch student aan de Universiteit van Groningen. In 1687 stapt hij over naar de (protestante) Universiteit van Franeker. Zijn geboorteplaats Tilsit (nu Sovjetsk geheten in die vreemde Russische enclave tussen Litouwen en Polen) hoort in die tijd tot Oost Pruisen.

Tilsit, destijds in Oost-Pruissen, nu tussen Litouwen en Polen aan de Oostzee

In het dan redelijk welvarende Tilsit en het wat noordelijker gelegen havenstadje Memel bevindt zich een groot aantal (protestante) Schotten, die vanwege de godsdienst hun land zijn ontvlucht. In Tilsit zijn ze vooral betrokken bij de handel en het transport over zee van goederen uit de Oostzee landen, zoals hout, huiden, graan, vis en amber. Waar handel is en zeevaart, zijn uiteraard ook Nederlanders te vinden. En de Nederlandse Universiteiten waren in die tijd wereldberoemd. Ongetwijfeld is Johannes via die connectie in Nederland terecht gekomen.In het boek "Scots in Germany" van Th.A.Fischer uit 1902 wordt overigens ene Alexander Krichton ten tonele gevoerd, die in 1667 lid is van het (protestantse) kerkbestuur in Tilsit en voorzitter van het "Poor Fund". Deze Alexander was mogelijk de vader van Johannes. Zie ook verderop.

"In Search of the Rocky Homeland"

Begint de Nederlandse Creyghton geschiedenis dus in feite in mei 1686, als Johannes Creyghton wordt ingeschreven aan de Universiteit van Franeker, de geschiedenis van zijn (en onze) Creighton/Crichton voorouders gaat heel wat verder terug. In het fascinerende boek "In Search of the Rocky Homeland" beschrijft Jim Creighton uit Arizona, USA, de geschiedenis van die familie, waarbij hij zelfs teruggaat tot vóór Christus. Met name interessant is hoe hij de ontwikkeling van de familie en vele andere daarmee verweven oude Schotse geslachten in relatie weet te brengen met de geschiedenis van Europa, in het bijzonder Schotland en Engeland. Ook de relatie met Nederland komt vele malen ter sprake. Wij prijzen ons gelukkig dat we het concept al vroeg hebben mogen inzien. Een samenvatting van dit boek is te vinden op de Creighton World website.

Nog meer geschriften van Jim zijn te vinden op de Creighton-Poore Homepage van zijn zus Susan Curtiss-Creighton.

Helaas kregen we medio 2005 het droevige bericht dat James H. (Jim) Creighton op 10 juni 2005 plotseling was overleden aan een hartaanval. Na het overlijden van die andere bijzondere figuur:  Patrick Crichton uit Tinwald, Schotland, in 2003 een nieuwe slag voor het Creighton onderzoek. We zullen Jim vooral missen als de grote inspirator in het onderzoek naar de wortels van de wereldwijde Creighton/ Crichton familie en dus ook van de Nederlandse Creyghton tak. Samen met zijn zus Susan, zijn weduwe Kathi en oud-medewerker Bil Jacobs zijn we momenteel bezig het concept van zijn fascinerende boek over de Creighton/ Crichton geschiedenis te reconstrueren en completeren. We houden u op de hoogte.
 

Jim Creighton met het door hem op canvas geschilderde doek "Black Elk's Vision" (2004).


Zoals dat met vele namen het geval was, werd ook de naam Creighton op vele manieren geschreven, zeg maar "verbasterd". In zijn verhaal "The Ancient History of the Distinguished Surname Creighton" geeft Eric Craton daarvan een niet-uitputtende opsomming: "Creighton, Crichton, Creaton, Craighton, Craton, Crayton, Cretan, Creeton, Crichten, Crighton, Chreichton, Creichtone, Creychton, Creychtoun, Creychtoune and probably many others". In het buitenland komen daar nog spellingen bij als Krichton of Kreijghton. Net als in Nederland is waarschijnlijk de oorzaak dat priesters, dominees, kosters en klerken de namen moesten opschrijven op basis van de fonetische uitspraak van de personen, die zelf soms tot in 1850 nog niet konden lezen en schrijven en dus zelfs niet konden controleren hoe hun naam werd opgeschreven.

De schitterende ruine van Crichton Castle staat er nog steeds


De belangrijkste en meest gebruikte namen zijn de oernaam Creighton en de variant Crichton, die rond 1670 door de Schotse overheid als standaard werd verplicht. Beide komen ook nu nog veel voor, maar veel van de andere varianten leven ook nog steeds voort. Alles samen zijn ze toch te beschouwen als één grote familie. In dit kader zal verder de naam "Creighton" als verzamelnaam worden gebruikt voor die totale, van origine Schotse, familie. Door allerlei oorzaken zoals o.a. door het zich verhuren als militaire huurlingen of zeelieden, maar ook door verbanning en vrijwillige emigratie, is die Creighton familie geleidelijk aan over de hele wereld verspreid geraakt, met grote aantallen in Ierland, de VS, Canada en Australië.

Het boek van Jim Creighton is overigens geen genealogisch boek, maar kan het best getypeerd worden als een geschiedkundige beschrijving van de ontwikkeling van de Creighton familie als geheel gedurende de eeuwen. Op meer genealogische leest geschoeid zijn er wel een aantal Schotse studies over de oude adellijke Creighton en Crichton takken, sommige zelfs tot vóór 1400 terug. Maar geen daarvan biedt vooralsnog aanknopingspunten voor de Nederlandse Creyghton tak. En is het al onzeker of Alexander Krichton uit Tilsit wel de vader is van Johannes, de plaats van Alexander in de oorspronkelijke Schotse familie zal waarschijnlijk nog moeilijker vast te stellen zijn.

De Nederlandse Creyghton familie

In Nederland zijn tussen 1550 en 1700 meerdere leden van de grote Creighton familie aangekomen en ook getrouwd, zoals o.a. blijkt uit het boek "De huwelijksintekeningen van Schotse Militairen in Nederland, 1574-1665" van McLean. In de archieven, o.a. in Amsterdam, zijn ook nog een paar andere huwelijken van Creightons aangetroffen. Van geen van deze verbintenissen is echter nageslacht bekend onder de naam Creighton, Creyghton of een van de andere varianten. Momenteel wonen er in Nederland ook wel enkele Creightons en Crichtons, maar die zijn niet gerelateerd aan de Nederlandse Creyghton familie en hebben vrijwel zeker allemaal hun voorouders direct in Schotland of Engeland.

En dan is er de grote groep personen met de naam Creyghton of Creijghton, die waarschijnlijk allemaal tot dezelfde Nederlandse Creighton-tak behoren. Ze stammen nawijsbaar direct af van de Johannes Creighton (Krichton?), die in 1686 als student vanuit Tilsit naar Nederland komt. Of ze stammen af van ene Jacobus Creyghton, vermoedelijk geboren in 1781 en vermoedelijk ook een telg uit het nageslacht van Johannes Creyghton. Daarover verderop meer.

De naam Creyghton (Creijghton)

Opvallend is de naam Creyghton of de puur Nederlandse variant Creijghton. Ook in Nederland werd in officiële stukken als doop- en huwelijksinschrijvingen, met name van vóór ca 1800, de naam op veel manieren verbasterd. Zo zien we uiteraard Creyghton en Creijghton, maar ook Creighton, Cryghton, Crayghton, Craighton, Creygthon, Creigthon en Creygton, Crygton, Crijgton, Creigton, Crichton enz.

In the Grote Kerk in Haarlem, waar zowel Johannes Creyghton (1718-1738) als zijn zoon Jacobus Nicolaus Creyghton (1738-1756) predikant waren, is dat vastgelegd op plaquettes waarop de naam is geschreven als Kreijghton.

Nu was de familie Creyghton voor die tijd een "geletterde" familie. Ze konden dus ook zelf hun naam schrijven. En wanneer zij dat deden, was dat eenduidig Creyghton. Zo ondertekent Johannes zijn befaamde brief met zegel uit 1710 aan de Vroedschap van Utrecht met "Creyghton"  en laat ook de handtekening van zijn kleinzoon Jacob als Baljuw van Dinteloord niets te raden over. Overigens was die omzetting van "i" in de naam naar "y" iets dat in die tijd veelvuldig voor kwam. Zo veranderde b.v. Kleine in Kleyne en De Bruin in De Bruyn. Dit werd al of niet geschreven met puntjes op de y, ofwel als de typisch Nederlandse "ij".

Hoe Jacob Creyghton zelf zijn naam schreef

Ambtenaren in de vorige eeuw maakten dat onderscheid vaak niet of hielden zich strak aan het Nederlandse alfabet, dat alleen de "ij" kent. Zodat er familieleden zijn, die hun naam zelf schrijven als Creyghton, maar in de Burgerlijke Stand of op hun paspoort geregistreerd staan als Creijghton. Een aantal familieleden schrijven hun naam dan ook consequent met een "ij", de meeste echter met een "y". De spelling Creyghton of Creijghton mag verder beschouwd worden als typisch Nederlandse schrijfwijze. In Schotland en Engeland vind je in de loop van de eeuwen ook enkele personen, die de naam schrijven als Creyghton, met name de elkaar tussen 1600 en 1700 opvolgende bisschoppen Robert Creyghton van Wells and Bath. Maar het zijn slechts geïsoleerde personen en geen hele families en heden ten dag komt het niet of nauwelijks meer voor.

Het familiewapen

Een belangrijk aspect dat alle Creighton, Crichton, Craton, Creyghton , … families verbindt is het gebruik van het familiewapen. De van oorsprong Schotse families gebruiken alle varianten van hetzelfde wapen met een zilveren schild waarop een blauwe staande leeuw met rode tong/nagels, de typisch Schotse vuurspuwende draak als helmteken en twee staande gekroonde leeuwen als schildhouders. Hun devies luidt: God Send Grace". Zie de pagina van Simon Creighton over het Creighton Familiewapen, Badge en Tartan.

De Nederlandse Creyghton familie heeft een daar sterk op gelijkend familiewapen met een schild met staande leeuw, twee gekroonde leeuwen als schildhouders, maar een uitkomende leeuw als helmteken en het devies "God Me Guide". Opvallend is dat de kleuren als het ware zijn geïnverteerd: een gouden leeuw met zwarte tong en nagels op een blauw schild. Daarmee lijkt het ook sterk op het wapen van de Nassau familie, c.q. het Nederlandse wapen. Ook een gouden leeuw op blauw schild, maar met rode tong en nagels. De redenen voor de keuze van deze kleuren zijn niet bekend. Overigens heeft ook een van de afstammelingen van de oer-Creighton familie: sir John Robertson Dunn Crichton, een wapen met het devies "God Me Guyde", hetzelfde devies als dat van de Creyghton familie, maar in de oude Schotse spelling. Zie verder het speciale hoofdstuk over het Creyghton familie wapen.

Het Creighton/Crichton wapenHet Creyghton wapenHet wapen van John Robertson Dunn Crichton

Het Creyghton familiewapen lijkt ongeveer net zo oud als de familie in Nederland. Het eerste gebruik is bekend van een lakzegel op een brief uit 1710 van Johannes Creyghton, de stamvader, aan de Vroedschap van Utrecht. Op dit wapen staat geen devies en zijn ook de kleuren niet te onderscheiden. Maar op een lakzegel op een brief van Johannes’ kleinzoon Jacob Creyghton uit 1781 is het devies "God Me Guide" vermeld en is het schild horizontaal gearceerd, hetgeen in heraldische termen blauw betekent.

De "oude"Johannes familietak

In de serie "Nederlandsch Patriciaat", 1913, staat een summiere stamreeks van de voorname familie Creyghton, beginnend met Johannes Creyghton, geboren op 25 januari 1660 in Tilsit (Oost Pruisen). Aansluitend op deze stamreeks is door de heer J.W. Lugard te Heemstede uitgebreid genealogisch onderzoek gepleegd naar de familie Creyghton, neergelegd in een rapport d.d. 8 april 1986. Daarnaast is door leden van de werkgroep nog weer aanvullend onderzoek gedaan. Het navolgende is de neerslag van al deze onderzoekingen samen.

Van Johannes Creyghton is bekend dat hij in 1686 naar Nederland komt en zich inschrijft als student theologie aan de Universiteit van Groningen. Hij is dan dus al 26 jaar en heeft mogelijk al een half leven, misschien zelfs al een huwelijk achter de rug. In 1689 krijgt hij zijn eerste benoeming als predikant in Pieterburen in Groningen. In 1691 is hij tijdelijk veldprediker, in 1692 gevolgd door een benoeming in Franeker. Tussendoor treedt hij nog enkele malen op als veldpredikant. In 1704 wordt hij beroepen in Leeuwarden en tenslotte in 1711 in Haarlem. In oktober 1700 trouwt Johannes met de 15 jaar jongere Geertruida van der Waeijen, dochter van de invloedrijke prof. dr. Johannes van der Waeijen, hoogleraar in  Franeker. Samen krijgen zij 7 kinderen, waarvan er 2 op jonge leeftijd overlijden..

Hun eerste zoon, Jan Alexander, wordt in 1702 in Franeker geboren. Die namen van hun eerste zoon zijn niet helmaal zonder belang, want in die tijd was het nog een goede gewoonte de eerste kinderen te vernoemen naar de grootouders. In dit geval dus Johannes Verwaeijen en ene Alexander Creighton of Crichton, hetgeen dus heel goed de reeds genoemde koopman en kerkbestuurder Alexander Krichton uit Tilsit geweest kan zijn. De eerste zoon wordt notaris en procureur in Amsterdam. De tweede zoon Jacobus Nicolaus, geboren in 1704 in Leeuwarden, volgt in zijn vaders voetsporen als predikant. Later zullen ze beide vermeld worden op een plaquette in de Grote Kerk in Haarlem als de predikanten Kreijghton, resp. 1711-1738 en 1738-1756. Jacobus is overigens in deze familie de meest voorkomende naam. We komen daar verderop op terug.

Opvallend is het aantal hoge geestelijke, maatschappelijke, publieke, commerciële en militaire functies bij de mannelijke afstammelingen in deze familie en bij de aangetrouwde. Overigens blijft de familie klein in omvang door de voor die tijd relatief kleine gezinnen en de hoge kindersterfte. Ook zijn er weinig nakomelingen van het mannelijk geslacht. Tussen 1790 en 1840 zijn er verschillende relaties tussen en Creyghton familie en de ook typische gouverneursfamilie Becquer. Inmiddels is de Becquer familie in naam al lang uitgestorven en hetzelfde lot dreigt voor deze Creyghton familie. De laatste en enige nu nog levende mannelijke nakomeling heeft zelf alleen dochters. Voor een overzicht van het nageslacht van Johannes Creyghton, zie het parenteel van Johannes Creyghton.

Jacobus Creyghton

Op 18 maart 1823 wordt in Leiden de geboorte geregistreerd van Maria Anthonetta, het eerste kind van Jacobus Creyghton en Maria Anna Brante (of Brandte). In de jaren daarna worden nog 6 kinderen geboren. Hiermee start een tweede Nederlandse familie Creyghton die zich, in tegenstelling tot de Johannes-familie, zeer sterk uitbreidt en in de generatie van de werkgroep (1925-1950) meer dan 75 personen telt, waarvan ruim de helft met de naam Creyghton. Het is een typisch katholieke familie, die met name in de eerste generaties veel geestelijken en religieuzen kent.

Er is echter één vraag: wie is Jacobus Creyghton? Zijn echtgenote Maria Anna Brante is een dochter uit een katholieke familie uit Den Bosch, maar van Jacobus zijn de antecedenten niet bekend. Volgens zijn overlijdensakte is hij in 1791 geboren in Amsterdam, maar zoals de akte  vermeldt: "verdere renseignementen onbekend". Ook volgens de volkstelling in 1846 is hij op 1 april 1791 geboren in Amsterdam, maar zijn geboorte of doop is daar niet geregistreerd. Tot nu toe is ook niemand er in geslaagd de registratie van zijn huwelijk te vinden. Dat moet omstreeks 1820 gebeurd zijn, maar noch in Amsterdam, noch in Den Bosch, Leiden of elders is de registratie van het huwelijk te vinden. Dat is des te meer vreemd, omdat tegen die tijd de Burgerlijke Stand al overal was ingevoerd. Voor een overzicht van de Jacobus-tak, zie het Jacobus-parenteel.

Waar komt Jacobus vandaan?

Er zijn in principe twee mogelijkheden: Jacobus is een telg uit de bestaande oudere Johannes Creyghton familie of hij is afkomstig uit een andere familie. Als het laatste het geval is, dan moet dat waarschijnlijk een bestaande (Schotse of Nederlandse) Creighton/Crichton familie zijn. Echter: niet alleen is zijn geboorte niet geregistreerd, er is ook niemand met die naam geregistreerd, die zijn vader of eventueel moeder zou kunnen zijn.

Dan is er de mogelijkheid dat Jacobus net als destijds zijn voorganger Johannes op eigen houtje uit Schotland is overgekomen en daarna met Maria Anna Brante is getrouwd. Ook dit lijkt onwaarschijnlijk, al was het alleen maar omdat er dan geen reden zou zijn waarom het huwelijk niet zou zijn geregistreerd. Ook de dubbele vermelding dat Jacobus in 1791 in Amsterdam zou zijn geboren, rijmt daar niet mee. De naam Jacobus is in Schotland niet bekend; daar wordt de naam James gebruikt. Maar die zou hij hebben kunnen vernederlandst. Tenslotte zou Jacobus in Schotland waarschijnlijk de naam Creighton of Crichton hebben gedragen. Anno 1820 lijkt er geen reden meer om die net als Johannes te wijzigen in Creyghton.

Blijft over de laatste mogelijkheid: Jacobus is wel degelijk een telg uit het notoire Creyghton geslacht, maar er was een reden om de geboorte te verdoezelen. En daarmee ontstond dan meteen het probleem om een huwelijk te laten registreren? Om daar verder op in te gaan moeten we kijken wie in het Johannes-geslacht eventueel in aanmerking zouden komen om vader (of moeder) van Jacobus te zijn geweest. Kijken we naar het Johannes-parenteel, dan lijken de enigen die daarvoor logischerwijs in aanmerking zouden komen de kinderen van Jacob, kleinzoon van Johannes en Baljuw van Dinteloord.

Jacob en zijn echtgenote Maria Regista Rietveld kregen 10 kinderen, waarvan er 7 op jonge leeftijd overleden. Blijven over: Hermanus, geboren in 1762, Jan Alexander, geboren in 1768 en Maria Regista, geboren in 1771. Van Hermanus is behalve zijn geboorte niets bekend; geen huwelijk, geen overlijden, helemaal niets. De kans is groot dat ook hij als kind is overleden. En waarom al die geheimzinnigheid? Een jongen die een voorechtelijk kind krijgt, dat was toch niet zo’n probleem? Ook Jan Alexander is niet zo waarschijnlijk als vader van Jacobus. Hij trouwt in 1795, dus ruim na de geboorte van Jacobus. Ook bij hem de vraag: waarom al die geheimzinnigheid?

Blijft over dochter Maria Regista. Een huwbare dochter van 19 jaar in zo’n patriciersgezin als dat van Baljuw Jacob, die een voor-echtelijk kind krijgt, dat kon wel eens een probleem geven. Het is dan voor te stellen dat het meisje vóór de geboorte naar familie in Amsterdam wordt gestuurd en dat het kind na de geboorte wel wordt genoemd naar zijn grootvader, maar toch wordt ondergebracht bij een pleegfamilie en de registratie "vergeten"? Er gaan geruchten in de familie dat Jan Alexander, de broer van Maria Regista, als voogd zijn neefje Jacobus in zijn tienerjaren opneemt in zijn huis in Den Bosch. Helaas is daar in de belastingkohieren van die jaren in Den Bosch geen spoor van terug te vinden.

Jan Alexander en zijn echtgenote Martina van der Horst overlijden kort na elkaar in 1808, als Jacobus 17 jaar is. Hun eigen kinderen worden dan liefderijk in haar huis opgenomen door Maria Regista, die inmiddels is getrouwd met Wolter Becquer. Haar dochter Annette Maria Becquer trouwt in 1830 met Jacob Jan Alexander Creyghton, de zoon van Jan Alexander. (Veel fantasie wat betreft namen kun je deze familie dus niet toekennen!) In elk geval moet Jacob dan op die leeftijd verder zijn eigen weg zoeken, want het is natuurlijk ondenkbaar dat de bastaardzoon uiteindelijk toch nog in het huis van zijn moeder terecht zou komen? Wel verklaart het mogelijk dat hij later met een meisje uit Den Bosch trouwt.

Een laatste mogelijkheid is dat Jacob de Baljuw zelf de vader is. Dat zou zeker een schandaal geven in zijn functie en op de leeftijd van 57 jaar. Alleen lijkt het dan niet zo voor de hand te liggen om het kind ook nog Jacobus te noemen. Maar helemaal uit te sluiten is het niet. Het meest logisch lijkt het echter dat Maria Regista de moeder is en dat Jacobus dus een bastaardzoon is van een onbekende vader. We zullen het waarschijnlijk nooit weten. Er is nog een ander verhaal over de afkomst van Jacobus, lees "het verhaal van de hofdame". Dit lijkt ook wat onwaarschijnlijk. Het enige ware element uit die geschiedenis is mogelijk het feit dat de twee religieuze dochters van Jacobus bij zijn overlijden de eventuele bewijzen van zijn geboorte hebben verdonkeremaand.

Ook eerdere generaties, met name de vorige, geboren rond 1900, hebben gepassioneerd geprobeerd het raadsel van Jacobus op te lossen. Helaas net zo vruchteloos en een doorbraak lijkt niet in zicht. Even groot lijkt in die en de voorgaande generatie de passie voor het familiewapen, dat in allerlei soorten en vormen overal in de familie aanwezig was. Daaronder overigens ook een tinnen bord met het Creyghton-wapen, dat misschien wel door Jacobus zelf of door een van zijn zoons gegoten is? Zie ook het aparte hoofdstuk over het  Creyghton familiewapen.

De "jonge" Jacobus familietak

Was de oude Johannes tak, afstammend van dominee Johannes Creyghton, protestant, de Jacobus tak is katholiek. Dat is overigens niet zo vreemd. Mogelijk is Jacobus in het pleeggezin al katholiek opgevoed en anders is hij het geworden na zijn huwelijk met de katholieke Maria Anna Brante. Niet alleen zijn gezindte is anders dan dat van de Johannes tak, ook zijn bezigheden zijn duidelijk anders. Bestond de familie van Johannes uit louter notabelen: predikanten, notarissen, hogere burgerautoriteiten, militairen en directeuren, Jacobus heeft een degelijk handwerk geleerd. Hij is koperslager, een vak dat overigens niet moet worden onderschat wat betreft moeilijkheidsgraad of aanzien.

Jacobus en Maria Anna krijgen 7 kinderen. De 3 meisjes lijken allemaal klooster- of lekenzuster te zijn geworden; zijn in ieder geval ongehuwd gebleven. De zonen worden koperslager (net als hun vader), horlogemaker of brandstoffenhandelaar en zwermen ook uit naar Rotterdam en omstreken. Als Jacobus in 1849 overlijdt, is zijn echtgenote pas 57 en zet ze met twee van haar zoons de koperslagerij voort. In de overlijdensadvertentie heet ze overigens Anna Maria Brante.

Overlijdensadvertentie van Jacobus Creyghton in de Leidsche Courant

De 4 zonen krijgen samen 32 kinderen! Van de 14 jongens sterven er 4 jong, van de 18 meisjes 5. Ook in volgende generaties is het aantal meisjes beduidend hoger dan jongens! Net als in de Johannes-tak. Een genetisch verschijnsel? Niettemin zijn er in de huidige oudste generatie (die van de werkgroep) ruim 75 personen met de achternaam Creyghton of Creijghton. De familie is verder uitgezwermd over een groot deel van Nederland en ver daarbuiten, zoals Frankrijk, Engeland, de VS, Australië en Nieuw Zeeland. En de beroepen zijn zeer uiteenlopend en veelzijdig, zoals in de meeste families in Nederland na 1900. Voor een overzicht van alle personen uit de Jacobus-tak, zie het: Jacobus parenteel.

Commentaar overbodig

Lees ook het verhaal over de "Creyghton Smulzaal" en "Morel's Behang" in Nijmegen.

Over het leven van de Creyghton familie in Leiden is enige jaren geleden in "De Leidenaar" een artikel verschenen van de hand van de heer P.J.M. de Baar, medewerker van het Gemeente-archief Leiden. Het verhaal vindt u hier, onder de titel: Vergrijsde Galgewater.
 

De Morel familie

De Creyghton familie kent een aantal meervoudige relaties met andere families. In de Johannes-tak betreft dit de relatie met de familie Becquer en in de Jacobus-tak de relaties met o.a. de families Stadhouder, Meuleman en Morel. De relatie met de familie Becquer is in het bovenstaande reeds ter sprake gekomen en komt verder goed tot uiting in het Johannes parenteel. Van de Meuleman-relatie is niet veel meer bekend dan in het Jacobus parenteel staat, dus wordt daarnaar verwezen.

Over de Morel familie is meer te vertellen, want die is ook helemaal onderzocht. De familie begint in Nederland met ene Joseph Morell, die volgens zijn overlijdensakte ca. 1734 geboren zou zijn in Zwitserland. Waar is helaas niet bekend. Via Duitsland, waar hij in 1763 in Coesfeld trouwt met Catharina Gertrudis Becker, komt hij rond 1770 naar Nederland. Daar vestigt Joseph Morell zich in Wijnbergen bij Arnhem als hoedenmaker of kleermaker. Hun eerste twee kinderen worden nog geboren in Herbern, niet ver van Coesfeld, de andere 3 in Wijnbergen.

Uit de generatie vóór die van de werkgroep (1900-1920) trouwen een broer en zus Morel met en nicht en neef Creyghton. Hun kinderen komen dus voor in zowel de Creyghton als de Morel genealogie. Daarbij kan het dus gebeuren dat personen, die via de Morel-lijn volle neef en nicht zijn, via de Creyghton-lijn achterneef en -nicht zijn. Een overzicht van de nakomelingen van de Morel familie is te vinden in het parenteel van Joseph Morell.

Genealogische overzichten

Jammer genoeg is het niet mogelijk om grafische overzichten te geven van de stambomen van de beide familietakken. Die worden veel te groot voor een beeldscherm. Daarom zijn de gegevens weergegeven in de vorm van parentelen en kwartierstaten. Een parenteel bevat alle nakomelingen van een bepaald persoon, zowel in de mannelijke als in de vrouwelijke lijn. Opgenomen zijn de parentelen van Johannes Creyghton, Jacobus Creyghton en Josephus Morell en de kwartierstaat van Joep Creyghton. Zie verder op de centrale pagina.

N.B. Oorspronkelijk stopten de opgenomen parentelen vanwege privacy aspecten bij de personen van de generatie van de werkgroep (geboren 1925-1950). Op speciaal verzoek van vele familieleden zijn toch ook de kinderen en kleinkinderen nu wel opgenomen. Mocht u dar bezwaar tegen hebben, laat dat dan weten aan Ingrid Creyghton.

Kwartierstaten geven de voorouders van een bepaald persoon. Omdat iedereen zijn eigen vader en moeder heeft, heeft iedereen ook zijn eigen kwartierstaat, verschillend van die van anderen, behalve zijn/haar broers en zussen. Als voorbeeld is de kwartierstaat opgenomen van Joep Creyghton. Zijn kwartierstaat is het verst uitgewerkt, omdat enerzijds de voorouders in zowel de Creyghton als de Morel lijn bekend zijn, anderzijds zijn vader ook veel van de voorouders in de andere lijnen al had uitgezocht. Enfin, kijkt u zelf maar in de  kwartierstaat van Joep Creyghton.

Andere personen in Nederland met de naam Creighton, Crichton etc.

Zoals hierboven reeds vermeld, zijn er in de loop van de tijd meer personen in Nederland geweest, die de naam Creighton, Crichton, Creyghton of Krichton droegen of een variant daarvan. Het boek van McLean geeft daarvan een twintigtal voorbeelden, maar uit archief onderzoek zijn er nog een paar bekend. Van geen van hen hebben we kunnen vaststellen dat ze een relatie hebben met de hier behandelde Nederlandse Creyghton familie(s). Het is wel de bedoeling om die t.z.t. ook op deze website op te nemen. Dan zullen ze hier te vinden zijn.

Jos Grupping
Overasselt

Laatste wijziging: 29.11.2007